-२०५९ मंसीर १२ गतेको पुरानो डायरीको पन्ना बाट
दुँनियाको हेर्राईमा उनि कवि पनि होईनन् न त माहान आदर्शबादी नेता नै । शिक्षाको हकमा कलम चलाउने चेष्टा गर्न सक्छन् अनि दृष्टि न्याय,समानता र समुद्ध समाजका लागी लागीरहन्छन् । काँधमा सधै दोकादे झोला देखिन्छ ,पातलो बाहुले र्सटमा टिलीक्क टल्कने खैरो पेन, चप्पलको प्याट-प्याट पड्काईले झ्वाट्ट चिनिन्छ उनि फेरी आए,तिनै भाषण बाजे । कहिले त दिक्क लाग्छ कति सुन्ने यि समानताका कुरा,न्यायका कुरा, आफ्नै आँखा अगाडि खुलेयाम विनास भईरहेछ न्याय,मिचिईरहेछ समानता तै पनि भाषण बाजेको मन अमिलो पार्नु पनि त भएन नि ! (more…)