राज्यका पछील्ला घटानाहरुमा अत्याधीक जनधनको क्षती भएका समाचारहरु आइरहेको छन् । फेरी राहात र उद्धार कार्यहरु नपुगेका समाचार र गुनासाहरु पनि त्यत्तिकै आइरहेका छन् ।हुन त राज्य एक्लै ले यो प्रकृतिक प्रकोपलाइ थेग्न सक्ला भन्ने लाग्दैन मलाइ ।तै पनि अत्याधीक प्रयास हुनु जरुरी भने पक्कै छ । यो समाचार पढीरहदा र हेरीरहदा अलिक नरमाइलो र केही गुनासाहरु मनमा खेलीरेकाले यो ब्लग लेख्ने जमर्को गरेको हु । प्रथम हिजो सधै जनताका लागी भनेर चिच्याउने सरकारी सेना र माओवादी जनसेना अहिले काँहा छ ? नेपाली जनताको रगत र पसीना बाट तलव भत्ता बुझ्ने सरकारी सेना र जनताको घर घर चाहार्दै हिड्ने माओवादी जनसेनाका अनगीन्ती अनुहार हरु का छन् ? यो प्रतिकुल अवस्थामा जनताको रक्षा गर्न लालायीत नहुने हरुले कहिले नेपालीको भलो गर्न सक्लान ? दोश्रो सरकारले परिचालन गरेको सेनाको संख्या पनि पर्याप्त छैन भनिन्छ के सरकारी सेनाको काम लडाइ छेड्ने मात्र हो त ? अनि यती हजार र उति हाजार भनेर फौज प्रदर्शन गर्ने माओवादी सेनाको चाही अहिले के काम छ ? राज्यको ढुकुटी बाट खान लेउ भन्ने ले जनताको जिउ धनको रक्षा गर्छु भनेर अगाडी बढ्नु पर्दैन ? हो कतै कतै यस्ता प्रयास नभएका होइनन् तर त्यो नत प्रयाप्त छ न त त्यसको नियत नै सही छ । जनताको आङमा छारो हाल्नु र थुम्थुम्याउनु बाहेक अरु केही भएको छैन हरेक साल तिनै निमुखा जनताको जीव्न अकालमै जान्छ सिहंदरबारको विलासी महलमा वस्नेहरुसंग त के नै आसा गर्न सकिन्थ्यो र सिहंदरबार जुम्लाको आँगन एउटै बनाउछु भन्नेहरुको समेत मौनताले भने पक्कै देश दुखेको हुने पर्छ नेपाल र नेपालीको सदै जय होस् शुभयात्रा !