कसैप्रति अनावश्यक लान्छना लगाउनु वा अनुचित समर्थन गर्नु मेरो चरित्र होइन, जे देखीन्छ त्यसलाइ जस्ताको त्यस्तै उजागर गरीनुपर्छ भन्ने मान्यता राख्छु म । विशेषत अरब राज्य जहा अवसरको कुनै गुन्जायस छैन न त आफुजस्तै अरु प्रवासी कामदारहरुमा चेतनाको आसलाग्दो अवस्थानै छ। सीमित सुविधा र अबसरले आफ्नो ब्यक्तिगत आवश्यकतालाइ परिपुर्ती गर्नु त छदै छ त्यसमा पनि परिवारीक समस्यालाइ आत्मसाथ गर्नु पनि त्यत्तिकै जरुरी छ । कुरो साउदी अरबको हो । साउदी अरबमा कला , साहित्यको विकास र विस्तार अनि समग्र नेपालीहरुको चेतनाको स्तर उकास्नको लागी विगत तिन वर्ष देखी अनवरत रुपमा संघर्ष गरीरहेको एउटा नाम हो सागर श्रेष्ठ ।मलाइ याद भए सम्म उँहा संगको मेरो भेट २००५ को अगस्ट वा सेप्टेम्बर तिर दुरभाषमा भएको हुनु पर्छ । जीवनको अविरलयात्रामा मैले सम्झने नामहरुमा शिष्ट सालीन र लगनसील ब्यक्तित्वको रुपमा चिनेको छु मैले उहालाइ ।
ब्यक्तिगत स्वार्थ र अतिवादी मनोदशाबाट ग्रसीत समाजमा आफुलाइ समालेर अगाडी बढाउनु त्यसमा पनि सामाजीक हक र हितका लागी अनवरत योगदान पुर्‍याइ रहनु आफैमा निकै चुनौतिपुर्ण छ ।त्यसो त राम्रो गर्ने खोज्नेहरुको खुट्टा तान्ने र बाटो छेक्ने काम प्रयाप्त रुपमा हुन्छ हाम्रो समाजमा । प्रवसामा पनि त्यहि परम्पराको सिकार भइरहेको नाम पनि हो सागर श्रेष्ठ ।मैले यो विषयलाइ यो अर्थमा उठाए कि एउटा चेतनाको उर्वर अनि उर्जासील ब्यक्तित्वको आत्मामा थोरै सन्तुष्टी मिलोस्, जीवनभर गरेको दुख र परिश्रमको बदलामा एक सेकेण्ड ढुकढुकी शान्त संग चलोस् । एउटा सामाजीक र लोक कल्याणकारी प्राणीलइ थोरै न्याय मिलोस । मलाइ लाग्छ कसैले गरेको असल र समयसापेक्ष काममा समर्थन गर्न सकिदैन भने विरोध गर्ने अधिकार पनि रहन्न ।
रातको मिठो निन्द्रा र गोजी भरी नोट बोकेर हिड्ने इच्छा कसलाइ नहोला तर यसको ठ्याक्कै विपरीत अनवरत सामाजीक र सामुदायका कामलाइ आफ्नो सम्पक्ति मान्ने मान्छे कमै भेटीन्छन् यो समाजमहा ।यही परिवेशमाथी उभिएर हेर्दा फेला पारेको हुँ मैले यो नाम।त्यसो त अन्तराष्ट्रिय साहित्य समाजको सचिव, प्रवासी नेपाली नेटवर्कका निर्देशक एवं चौतारी खबर पत्रीकाका सम्पादक एवं यस्ता अन्य थुप्रै संघ संस्था संग आबद्ध सागरको यो सामाजीक परिवर्तनको पक्षमा सुरुभएको महासमरको यात्रा सागर झै फैलियोस् मेरो यही सुभेच्छा ।