देश रगताम्य छ
सडक गल्लीमा जनआवाज उर्लिएको उर्लीएकै छ
दिनदिनै रगतको खोला बगेकै बग्यै छ
तानाशाही वुट निर्दोश जनताको छातीमा बर्षेको छ
यो अवस्थामा म विदेशी भुमीमा कसरी जीउला

लामो लस्कर जनताको निडर बढेको बढ्यै छ
खोइ लालची नेताहरुले फेरी समर्पण गर्लान कि
मनभित्र एकखालको भयले सताएको छ
सकिन्छ कि केही गर्न प्रवासबाटै
त्यसैले दौडदा दैडदै दिन वितेको छ
मन भाँचीएर नेपाली जनताको आस्थामाथी जोडीएको छ
यो संगीन घडीमा मृकदर्शक भएर
परदेशमा म कसरी बाँचुला

लाखौ त्यो नेपाली जनताको लस्करमा आफुलाइ नपाउँदा
भित्र भित्रै मन पाकेको छ
बाँच्नुको अर्थ हिनताले भोक हराएको छ
भत्कीएको घर र चुहीएको छानोले परदेशमै बस्न उर्दी छोडेको छ
अहिलेनै उडेर पुगौ कि त्यो जनसागरमा झै लाग्छ
मन देशमै छाडेर परदेशमा म कसरी जिउँला
अर्धमृत र अर्धचेतन भएर परदेशमा म कसरी जिउँला
तानाशाही बन्दुक जनताको छातीमा बज्रदा
म आँखा छोपेर परदेशमा कसरी जिउँला
कसरी जिउँला

अलखोबर साउदी अरब